مردان بزرگ را همیشه نمی شود از نگاه شاگردان و بزرگانی چون خود آنها
شناخت. گاهی یک همسایه می تواند جزئیاتی از زندگی را به زبان بیاورد که
تنها آدم های نسبتا عادی می توانند ببینند. آنچه در ادامه می خوانید گفت و
گوی مشرق با آقای " صاحب الدار"

که چهل سال همسایه آیت الله بهجت بود.
****
متولد چه سالی هستید؟
متولد 1311
شما از اول ساکن قم بودید؟
بله از اول ساکن قم بودم , بیش از 40 سال همسایه ی آیت الله بهجت بودم.
به عنوان شخصی که حدود 40 سال همسایه آیت الله بهجت بوده است بفرمایید که رفتار ایشان با شما به چه صورت بود؟
آقا
خیلی انسان با محبتی بودند و همواره نسبت به خانواده ما لطف داشتند. گاهی
اوقات اگر میخواستند چیزی به ما بدهند و یا هدیه کنند شخصا می آمدند درب
خانه ما به ما می دادند، حتی به همسرشان یا علی آقا یا کس دیگه نمی دادند
که، خودشان هر چیزی که می خواستند بدهند می آوردند.
روزی بنده هر روز به
علت مشغله شغلی مجبور بودم که بروم ساوه و شب ها بر می گشتم منزل، من
ناچار بودم روزها آنجا بمانم. یک روز که ظاهرا نرفته بودم زنگ خانه به صدا
در آمد رفتم دم در دیدم آقاست. ادای احترام کردم، سلام کردم بعد فرمودند
چرا سر قبر پدرت نمی روی؟ ایشان پدر من رو می شناخت.