دین، مجموعه اى از اعتقادات ویژه است كه هرگز نمى توان آن را بر كسى تحمیل كرد. اگر اصول و مبادى دیانت براى كسى حاصل نشود، دین نیز در قلمرو جانش وارد نمى شود و از اینرو قرآن كریم، در یكى از درخشنده ترین آیاتش مى فرماید: «لا اكراه فى الدین »; دین را نباید با اكراه و اجبار به مردم تحمیل نمود.
هر مكتبى كه پیام آور شریعتى براى بشر باشد، به یقین، احكام فردى و اجتماعى را با خود آورده است و این احكام، در صورتى مفید و كارساز خواهند بود، كه به اجرا درآیند و اجراى قانون و احكام الهى نیز ضرورتا نیازمند حكومتى است كه ضامن آن باشد. در غیر این صورت، یا اساسا احكام دینى به اجرا درنمى آید و یا اگر اجرایش به دست همگان باشد، لازمه اش هرج و مرجى است كه بدتر از نبودن احكام در جامعه است.